| تبليغات | X |
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا می باردت از آسمان بر سر
در ماتم سرای خویش را بر هیچكس مگشا
كه مهمانی بغیر از مرگ را بر در نخواهی دید
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
زمین گرم است از باران بی پایان خون امروز
ولی دلهای خونین جامگان در سینه ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه این در
كه قلب آهنین حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا می باردت از آسمان بر سر
نگاه خیره را از سنگفرش كوچه ها بردار
كه اكنون برق خون می تابد از آیینه خورشید
دوچشم منتظر را تا به كی بر آستان خانه می دوزی
تو دیگر سایه فرزند را بر در نخواهی دید
نخـواهی دید نخـواهی دید
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا می باردت از آسمان بر سر
ببین آن مغز خون آلوده را آن پاره دل را
كه در زیر قدمها می تپد بی هیچ فریادی
سكوتی تلخ در رگهای سردش زهر می ریزد
بدو با طعنه می گوید كه بعد از مرگ آزادی
زمین می جوشد از خون زیر این خورشید عالم سوز
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود امروز
زمین گرم است از باران بی پایان خون امروز
ولی دلهای خونین جامگان در سینه ها سرد است
مبند امروز چشم منتظر بر حلقه این در
كه قلب آهنین حلقه هم آكنده از درد است
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا می باردت از آسمان بر سر
نگاه خیره را از سنگفرش كوچه ها بردار
كه اكنون برق خون می تابد از آیینه خورشید
دوچشم منتظر را تا به كی بر آستان خانه می دوزی
تو دیگر سایه فرزند را بر در نخواهی دید
نخـواهی دید نخـواهی دید
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
كه باران بلا می باردت از آسمان بر سر
بمان مادر بمان در خانه خاموش خود مادر
پ.ن ۱:هیجده تیر نزدیک است برای حمایت از آن می توانید اعلام حمایت خود را اینجا فریاد بزنید!
پ.ن.۲:بیانیه جمعی از وبلاگنویسان در اعتراض به موج اخیر فیلترینگ وبلاگها (فراخوان برای امضا)
یادی از آغازم،به بهانه شروع شدن بیست و هفت سالگیم
(۱۳۸۷/۳/۲۶)
 |
ای شیر خشمگین
آیا من از دریچه این غربت
بار دگر برآمدن آفتاب را
از گرده فراخ تو خواهم دید؟
آیا تو را دوباره توانم دید؟
من عبدالرضا هستم ، زاده شده کشوری که میراثش به از وراثش است
و وارث تمدنی که بیرونش به از درونش است.
و امروز بیست و هفت بار است که خودم را بدنیا می آورم و هربار به آن امید که بهتر باشم
و بهتر زندگی کنم
و ذهنم از آنجا که به یاد می آورد تنها تخیلش سیراب شدن از چشمه آزادیست
و گلویم تنها آروزیش فریاد آزادم است
و وطنم قانونش بی قانونی ،عدالتش بی عدالتی ،اعتقادش بی اعتقادی
و باز هنوز هم نقطه ، سر خط ...
اما امیدوارم
امیدوار به فردا
به فردایی که می آید
بی شک یکی از زیباترین ستایش ها در وصف زندگی، که با نوای موسیقی درهم آمیخته شده است، ترانه Gracias a la vida ، از خواننده معروف شیلیایی، «ویوله تا پارا» است.که ترجمه فارسی آن در زیر آمده است.
زندگی ازت ممنونم، برای همه چیزهایی که به من بخشیدی:
برای دو اختری که بعنوان چشم به من دادی
تا زمانیکه آنها را باز می کنم، بخوبی بتوانم سفید را از سیاه باز شناسم.
و آن بالاها در آسمان ها، صور فلکی را
و اینجا بر زمین، جماعت را، مردمی را که دوستشان دارم، ببینم. زندگی ازت ممنونم، برای همه چیزهایی که به من بخشیدی:
تو به من گوش هایی دادی که قادرم با آنها صداهای روز و شب را بشنوم،
صدای زنجره ها، قناری ها، کارخانه ها و سگ هایی که پارس می کنند،
و صدای ریزش باران و صدای کسانی که دوستشان دارم.
زندگی ازت ممنونم، برای همه چیزهایی که به من بخشیدی:
تو به من صداها و الفبا را ارزانی داشتی،
و من با آن حروف قادرم که «مادر»، «رفیق»، «برادر» را
بیان کنم.
زندگی ازت ممنونم، برای همه چیزهایی که به من بخشیدی:
تو به پاهای فرتوت من، قدرتی بخشیدی که گام بردارد،
و به دیدار مکان ها، شهرها، غارها، سواحل، صحراها، کوهها، دره ها
و خیابان ، خانه و حیاط انسانی هایی که دوست دارم، بشتابد.
زندگی ازت ممنونم، برای همه چیزهایی که به من بخشیدی:
تو به من قلبی دادی، که مانند طبل می تپد:
هنگامیکه شاهد محصول و میوه ببار نشسته ذهن آدمی هستم،
هنگامیکه انسانهای خوبی را که از پلیدی دورند، دیدار می کنم،
هنگامیکه به عمق چشمان انسانهایی که دوستشان دارم، می نگرم.
زندگی ازت ممنونم، برای همه چیزهایی که به من بخشیدی:
تو به من خنده و گریه را یاد دادی،
که با آنها می توانم غم وشادی خود را توصیف کنم،
دو مضمونی که موسیقی و نواهای من از آن ترکیب شده،
و همچنین موسیقی و نواهای تو از آنها ساخته شده،
نواهای تو که شبیه نواهای من است،
و آن نواهای دیگرانی که با همین مضمون ساخته شده اند،
و آنها نیز شبیه نواهای من اند.
زندگی ازت ممنونم
پ.ن:کلیپ این آهنگ جاودانه را ازاینجا تماشا کنید.
